هزار سال عشق و شیدایی

کسی را دوست دارم که برای من بهترین است ،xa0برای من عزیزترین است !xa0یکی را دوست دارم ولی او هرگز این دوست داشتن را باور نکرد !xa0نمی داند که چقدر دوستش دارم ،نمی فهمد که او تمام زندگی ام است !xa0یکی را با همی...

من به تاریکیِ شبکه پر از بی خوابیستبه هیاهوی پر ابهامِ امیدی واهینبضِ سرمای زمستانِ سکوتو به ولگردیِ تنهایی بی پایانمدر غیاب تو و خورشید و بهار ....من نمی اندیشم من به یکرنگی شب به هماغوشی مهتاب و سحر...

تمامه من برای تو تویی که جانه من شدی ز عشقه تو چه بیقرارمنترس از این وابستگی از عادتو دلبستگی که بی تو من نفس ندارم تو حق نداری بعد از این دست مرا رها کنی آتش به جانمان زنی به قلبه خود جفا کنیدیوانگی ...

من و تو،xa0گوشه ی یک کافه ی خلوت،xa0چه شود!قهوه ی چشمِ توxa0با طعمِ حلاوت،xa0چه شود !...

کفتر کشته پرندون نداره تو خاک و خونها کشوندن نداره xa0 داره از تنهایی گریم میگیره توی این شهر دیگه موندن نداره xa0 کی میشه که من و تو ما بشیم و رها بشیم کی میشه که من و تو ما بشیم و رها بشیم xa0 مرغ پر بسته که کشتن نداره وقتی کشتی دیگه گفتن نداره از یه دریچه تاریک و سیاه پای پیر و خسته دیدن نداره xa0 اگه تو باغچه فقط یه گل باشه گل اون باغچه که چیدن نداره هر درختی که یه روزی پیر میشه اونو از ریشه سوزوندن نداره xa0 کی میشه که من و تو ما بشیم و رها بشیم کی میشه که من و تو ما بشیم و رها بشیم xa0 فصل...

حاصل خیره در آینه شدن ها ایا دوبرابر شدن غصه ی تنهایی نیست؟!...

چه کسی گفته که من تنهایم ؟ من ، سکـوت ، خاطرات ، بغض و اشک همیشه با همیم …بگذار تنهایی از حسودی بمیرد !...

عضیها را هرچقدر بخوانیخسته نمیشوی!بعضیها را هرچقدر گوش دهیعادت نمیشوند!بعضیها هرچه تکرار شوندباز بکرند و دست نخورده!دیدهای؟بعضیها بینهایتند! xa0مثل تنهایی......

میان ماندن و نماندن xa0 xa0 xa0 فاصله تنها یک حرف ساده بود xa0 xa0 xa0 xa0از قول من به باران بی امان بگو : xa0 xa0 xa0 دل اگر دل باشد xa0 xa0 xa0 xa0آب از آسیاب علاقه اش نمی افتد....

ارسال به xa0 xa0 من همونم که همیشه غم و غصم بی شماره اونی که تنهاترینه حتی سایه ام نداره این منم که خوبیاشو کسی هرگز نشناخته اونکه در راه رفاقت همه هستیشو باخته هر رفیقه راهی با من دو سه روزی همسفر بود انتهای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود هر کی با زمزمه عشق،دو سه روزی عاشقم شد عشق اون باعث زجره همه دقایقم شد اونکه عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید همه هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت...